Het paasvuur in Ziieuwent.
REGIO8Waar in de Achterhoek het organiseren van paasvuren steeds lastiger wordt, lijkt het nét over de grens een stuk eenvoudiger. In de gemeenten Bocholt en Isselburg worden dit jaar bij elkaar dertien paasvuren ontstoken. Daar draait het nog om waar het ooit voor bedoeld was: samenkomen, elkaar ontmoeten en de lente vieren.
‘Doe normaal: het is maar een vuurtje’, is het adagium in Nederland, want steek je de grens over, dan ervaren organisatoren geen enkele regeldruk. Daar geen kuubberekeningen van de hoeveelheid hout en CO2 in de lucht. Geen bemoeienis van de provincie. Ook hoeven ze de as niet apart af te voeren. Het gaat in de Duitse grensgemeenten gewoon om het goed organiseren van een treffen in de wijk met het paasvuur als speciale trekker. In gemeente Bocholt staan dit jaar negen paasvuren gepland, in elk stadsdeel wel één. En in Isselburg heeft iedere kern een paasvuur om samen te komen.
De regels zijn er ook, maar overzichtelijk. Zo moet het vuur moet georganiseerd worden door een vereniging, kerk of gemeenschap; dient het een verbindend karakter te hebben en dient het veilig te gebeuren. Er is een meldingsplicht bij de gemeente en wel vóór Witte Donderdag (de donderdag vóór Pasen) 12.00 uur.
Van privévuur naar dorpsfeest
Daarnaast geldt één duidelijke milieuregel: geen afval verbranden. Die regel zorgde er ook voor dat het bekendse paasvuur van Bocholt bij Hof Slütter moest veranderen. Voorheen kwam het voor dat boeren en particulieren zelf een vuur organiseerden, vaak om van hout en ander afval af te komen. Dat mag niet meer.
De oplossing werd snel gevonden: het paasvuur brachten ze onder bij verenigingen. Lokale clubs zoals TSV Bocholt en 1. FC Bocholt namen de organisatie over. Zo bleef het vuur bestaan, maar nu als openbaar evenement.
Praktisch omgaan met natuur
Ook aan de natuur wordt gedacht, maar zonder ingewikkelde procedures. Organisatoren draaien houtstapels vlak voor het aansteken nog eens om, zodat dieren kunnen wegkomen. Opvallend: uitgebreide milieueisen of emissieberekeningen spelen hier geen rol, ondanks dat Nederland en Duitsland dezelfde Europese regels volgen. De Duitse gemeenten nemen de uitstoot mee in hun berekeningen voor de totale jaarlijkse uitstoot van ‘der Stadt’. Hun aanpak verschilt dus sterk van de Nederlandse.
In Nederland overheerst een cultuur van controle: alles moet vooraf worden doorgerekend en vastgelegd. In Duitsland is de benadering pragmatischer en gebaseerd op vertrouwen. Zolang het veilig is en bijdraagt aan de gemeenschap, mag het.
Meer dan een vuurtje
Dat verschil zie je terug in de praktijk. Waar in de Achterhoek het aantal paasvuren afneemt, blijven ze in Bocholt en Isselburg juist bestaan en groeien ze zelfs. In Bocholt zijn er dit jaar geen zeven, maar negen paasvuren onder meer in Suderwick. Dat vuur zal ongetwijfeld veel Nederlanders uit Dinxperlo trekken.
