“Als Nederlander moet je toch wel een beetje de boel versieren”, aldus Wensing. “We zullen zien hoe lang het blijft hangen.” Goede vriend en buurman Stefan Schweers is niet anders van de Nederlander gewend, juichen doet hij echter enkel voor zijn Mannschaft. “Als Duitsland tegen Nederland in de finale komt, dan ben ik voor Duitsland en is Xander voor Nederland”, beschrijft buurman Stefan Schweers. “Ik hoop wel dat beide vlaggen kunnen blijven hangen hier in de buurt.”
Wanneer ‘Die Mannschaft’ moet spelen, kijkt Wensing met zijn Duitse vrienden mee. “Bij de thuiswedstrijden van Duitsland, kijk ik gewoon met ze mee”, schetst Wensing. Bij een goal voor de Duitsers kun je in ieder geval geen gejuich van ‘Der Holländer' verwachten. “Ik juich wel voor Duitsland, maar wel bij een eigen goal. Na de groepsfase mogen ze de boel weer afbreken.”
S(c)hade van ‘88
In 1988 vond het EK ook plaats in Duitsland. Na de halve finale, waarin Nederland met 1-2 wist te winnen van West-Duitsland, brachten Nederlandse fans een bezoekje aan Anholt. Schweers kan het nog goed herinneren hoe dat mis ging. “De Nederlanders zijn hier allemaal uitgestapt en hebben in het hele dorp bloemen uit de potten getrokken, alles was kapot”, beschrijft Schweers. “Na de finale was het weer hetzelfde liedje, maar tegenwoordig is die haat er niet meer zo erg.”