Slechts een paar kaarten en schema’s op het presentatiescherm met een korte uitleg waren er nodig. Al was dat alleen om het agendapunt aan te kondigen, zodat de handen voor de stemming de lucht in konden.
Vreden wil haast maken met eigen energieplannen. Volgens de raad is dat noodzakelijk voor een duurzamere economie en om toekomstperspectief te behouden. In het Roergebied kucht de economie en dus moet Vreden in de zoom van de Duitse industrie oppassen niet verkouden te worden. ‘Der Stadt Vreden’ ligt geografisch gunstig. Langs de grens waar van oudsher veel natuurlandschap is bewaard, wonen weinig mensen. De kans is groot dat in de reikwijdte van een windturbine geen huis staat en dat betekent dat niemand er last van heeft en de weerstand tegen de plannen nihil zal zijn. Bovendien hebben overheden juridisch gezien niets te maken met de inwoners die aan Nederlandse zijde wonen. En dit ondanks de Europese regelgeving.
Juridische verschillen zorgen voor frustratie bij Rekken
Het zijn de procedures die enorm verschillen met de Nederlandse. En dát merken de inwoners van Rekken die in Berkelland anders hebben besloten over het gebied. Zoals de burgemeester van Berkelland Joost van Oostrum in november betoogde toen de gemoederen in de Vredense raadszaal tussen Nederlandse en Duitse inwoners hoog opliepen: ‘moeten we het grensgebied met rust laten. Al is het alleen al om te zien hoe we op elkaars regionale omgevingsplannen kunnen aansluiten en de complexiteit ervan in te zien.
Maar dat is niet waar Vreden op uit is. ‘Der Stadt’ wil de kans voor duurzame ontwikkelingen niet aan zich voorbij laten gaan en keurde de raad de plekken waar investeerders inclusief gemeente Vreden zelf, windmolens willen bouwen goed. Daarmee geeft Vreden toestemming de ontwikkeling mogelijk te maken en wat ‘der Stadt’ de nodige inkomsten bezorgt. Inwoners van Rekken voelen zich niet erkend. De windturbines staan in hun achtertuin en in ‘kostbaar’ natuurlandschap waar toeristen en dagjesmensen op afkomen, en waarop zij zijn ingericht. In het dagelijks leven is de landsgrens al lang geen grens meer en gaan zij met elkaar om als goede buren. Maar hier is een duidelijke scheidslijn weer getrokken en wordt ze ‘iets’ opgedrongen waarvoor hen nooit een stem in hebben gehad.
Het besluit in Vreden komt voordat het district (Bezirk) Münster het moratorium definitief kan uitvaardigen dat de wildgroei aan vergunningaanvragen moet tegengaan. Een moratorium is een alomvattend verbod voor windmolens als de locaties buiten de in de ruimtelijke ordening aangewezen windenenergiegebieden liggen. Eind januari nam het parlement van de deelstaat Noordrijn-Westfalen een motie over van de Bundestag in Berlijn die de wildgroei van windturbines vanwege het grote aantal aanvragen tegen moet gaan. In Kreis Borken gaat het om zo’n negentig aanvragen waarvoor een voorlopige vergunningen als zijn afgegeven of in het verschiet liggen.
Het ‘Bezirk’ kan de hoeveelheid aanvragen niet bijbenen, en daarmee ook de wetswijzing niet op tijd verwerken. Het moratorium is een tijdelijk verbod voor de duur van zes maanden. Maar zolang het moratorium schriftelijk niet bekrachtigd is in Münster, kunnen gemeenten zoals Vreden -en ook grensgemeente Rhede- hun gang gaan met de plannen totdat het ‘Regional Plan’ in mei gereed is. Dat plan is vergelijkbaar met de RES, de Regionale Energie Strategie dat uitgevaardigd door de provincie Gelderland. In Duitsland doet het ‘Bezirk’, district Münster dat.
Rekken zal al belanghebbende in de windmolenkwestie niet genoeg hebben aan de ingediende zienswijzen. Zie zullen hooguit gelezen worden; het Duitse rechtssysteem wordt ‘gewoon’ gevolgd. De strategie van tijd rekken voor het moratorium of het Regional Plan werkt niet leert de ervaring rondom Winterswijk. Het dorp zal een ‘Klage’ moeten indienen waarvoor ze volgens het Duitse recht verplicht zijn een Duitse advocaat in de armen te nemen. Want zolang Münster het Regional Plan nog niet gereed heeft, blijft het voor de lokale overheden altijd mogelijk om nieuwe windmolengebieden aan te wijzen.
