De vrijdagavond begon met een muzikaal slagwerkspektakel: een uit muziekverenigingen samengesteld slagwerkensemble van maar liefst vijftig muzikanten liet de noordzijde van de Markt dreunen op het ritme van trommels, bassen en showslagwerk. Vanaf de volle terrassen genoten bezoekers van het muzikale schouwspel, terwijl kinderen in de luwte van het podium op straat gingen zitten om alles van dichtbij te volgen. Het beeld vatte precies de laagdrempelige charme van het festival.
“Ik geniet hier het meest van", vertelde een trotse Winterswijker. “Die kinderen op de grond voor de terrassen, helemaal in de ban van de muziek. En kijk naar die slagwerkers die even niet spelen; die stoppen hun stokjes gewoon in hun broekzak, maar blijven erbij alsof ze elk moment weer vol willen inzetten. Dat tekent hoe serieus ze dit nemen. Dit ís Winterswijks.”
De optredens van de verenigingen Excelsior, Sint Jan en De Eendracht schilderen stukjes Winterswijkse cultuur, waarin muziekverenigingen nog altijd het ritme bepalen van volksfeesten in het dorp en de omliggende buurtschappen.
Diezelfde culturele verfstreken liepen zaterdag verder uit, toen het Midzomer Mondriaan Festival zich als een open schetsboek door het centrum van Winterswijk ontvouwde. Kunst, theater en muziek vonden hun plek op straathoeken en in stegen, tussen het winkelend publiek en de levendige zaterdagmarkt.
Verfstreken van Mondriaan ondervinden
In de Meddosestraat stonden schildersezels in een kring opgesteld, vlak onder de muurschildering van schrijver Gerrit Komrij. Hier mochten voorbijgangers zelf aan de slag met houtskool, een eerbetoon aan kunst én aan de Winterswijkse grootheden. “Je wilt niet weten hoe vaak hier vandaag mensen een foto maken", zegt tekendocent Hans van Weerd van de Winterswijkse Academie voor de Schilderskunst. De Ulftenaar geniet zichtbaar van de spontane sfeer. “De meeste mensen lopen geïnteresseerd voorbij, en sommigen gaan gewoon zitten en beginnen. Ik vind het vandaag leuk om het tekenen over te brengen. Portrettekenen is een grotere stap om te zetten dan wanneer ik vandaag een grote bos bloemen op tafel had gezet.”
Verderop in de Wooldstraat stuitten bezoekers op acteurs van het nieuwe straattoneelgezelschap, een voorproefje op de winterproductie ‘Kerst op de Lappenbrink’. “Het voelt alsof ik ineens in Amsterdam loop, op de Uitmarkt", deelt een voorbijganger, die de acteurs bewondert in kleding uit circa 1880, de periode waarin Winterswijk bloeide dankzij de textielindustrie en de komst van het spoor. “Er waren Duitsers uit Osnabrück en de grensstreek bij Frankrijk die zeiden: ‘Wij komen in december terug naar Winterswijk om het winterse festival te bezoeken", vertelt Ida Meerdink, een van de straatacteurs.
Winterswijkse cultuur overbrengen
Het Midzomer Mondriaan Festival is een initiatief van Stichting Ondernemen met Cultuur (OMC), die cultuur letterlijk de straat op wil brengen. Volgens projectleider Peter ten Hagen is de gedachte simpel: “Er zijn maar liefst zes muziekverenigingen in Winterswijk. Die hele cultuur daar omheen moeten we koesteren. En de gedachte achter het Midzomer Mondriaanfestival is: die cultuur krijgen mensen cadeau.”
Weihnachtsmarktachtige taferelen met Bocholt samen organiseren
OMC gaat in december groots uitpakken om het verhaal van het textielverleden te vertellen. “We hebben er bewust voor gekozen om er géén standaard Charles Dickensfestijn van te maken, daarvan zijn er al dertien in een dozijn. Wij willen iets unieks bieden tussen de vele ‘Weihnachtsmarkten’ in de Duitse grensstreek. De bedoeling is dit samen te doen met Bocholt, waar textiel eveneens een grote rol heeft gespeeld. Daar zullen, in samenwerking met een Duitse organisatie, soortgelijke taferelen plaatsvinden in de oude textielfabriek met cultureel museum. Tussen beide steden zal een bus op en neer rijden.”
